Η ορθή λειτουργία ενός Έθνους

 

Ένα έθνος τους χρειάζεται όλους και τους διανοούμενους και τους τεχνοκράτες και τους ακτιβιστές μα και τους ισορροπιστές φτάνει να υπάρχει μια κοινή ιδέα γύρω από την κοινότητα. Διότι όταν δρούμε συλλογικά τότε είμαστε έθνος όταν ο ατομικισμός κυριαρχήσει στις καρδιές μας τότε ο καθένας παλεύει για την δικαιοσύνη του και την απόλυτη αλήθεια του η οποία μπορεί να είναι και φενακισμός. Αυτή η αντιπαθητική λέξη που ισούται με οφθαλμαπάτη μας είναι αποκρουστική γιατί μας ξεβολεύει. Άλλωστε ουδείς δεν κατάφερε ποτέ τίποτα, βασιζόμενος αποκλειστικά στις δικές του δυνάμεις και αν επικράτησε η γνώμη του επιτεύχθηκε με την θέληση των πολλών. Ο Χίτλερ εάν δεν τον ψήφιζε ο γερμανικός λαός σήμερα μπορεί να ήταν και άγνωστος, ο Μουσολίνι το ίδιο αν δεν τον ακολουθούσαν οι μελανοχίτωνες στην Ρώμη. Ο Μάο Τσετούγκ το ίδιο, όλοι λοιπόν είχαν ανάγκη την πλειοψηφία όσο ανώριμη και αν ήταν.

 Διότι η πλειοψηφία υπακούει πάντα σε μια μειοψηφία είτε αυτή την θέλει υπόδουλη είτε ριζοσπαστικοποιημένη, άλλωστε η επανάσταση δεν είναι απαραίτητα μια κοινωνική αλλαγή μα μια διαδικασία μεταβολής συνειδήσεων και σταδιακής αλλαγής σε εθνικό και κοινωνικό πλαίσιο. Διότι αν μια επανάσταση δεν ανταποκρίνεται στην εποχή της τότε είναι χαμένη, αν όμως είναι εντός ταχύτητας αποτελεί μια κοινωνική εξέλιξη.

 Ο σύγχρονος κόσμος είναι μεταβιομηχανικός, νεωτερικός και σε διάρκεια παρακμιακός. Εντός του επιπλέουν όλες οι ιδεολογίες περασμένων αιώνων, όπου είναι παρωχημένες αφενός και δεν ανταποκρίνεται στο σήμερα αφετέρου. Με λίγα λόγια δεν δίνουν απαντήσεις στο σήμερα ούτε προσφέρουν λύσεις πέρα από διαπιστώσεις, άρα η οποιαδήποτε λύση θα δοθεί μόνο μέσα από τον αγώνα ο οποίος θα δοθεί τόσο σε πολιτικό όσο και σε πνευματικό επίπεδο. Σε μια κοινωνία η οποία βάλετε από την πολυπολιτισμικότητα και την απειλή των διεθνών αγορών η διαρκής εξέγερση είναι ένας μονόδρομος ούτως ώστε να αλλάξουν οι συνειδήσεις και εν συνεχεία, να μεταβληθεί η κατάσταση αν όχι στην πρωτογενή μορφή της τουλάχιστον σε μια διαχειρίσιμη κατάσταση η οποία θα συντηρεί το έθνος.

Ἡ ὕπαρξη τοῦ ἔθνους βασίζεται στὸ αἴσθημα τῆς κοινότητας καὶ στὸν πόθο τῆς ἐγγύτητας, ποὺ ἀπορρέουν ἀπὸ τὴν γενετικὴ βάση τῆς ἀνθρωπότητας. Ἡ πεμπτουσία τοῦ ἔθνους εἶναι ἡ ἀλληλεγγύη, ὁ ἀμοιβαῖος σεβασμὸς καὶ τὸ αἴσθημα εὐθύνης ποὺ ἔχουν οἱ ἄνθρωποι ὁ ἕνας γιὰ τὸν ἄλλον.

Μιὰ σοσιαλιστικὴ κοινωνία χαρακτηρίζεται ἀπὸ τὴν ἔννοια τῆς ὀργανικῆς ἐλευθερίας.

Μιὰ σοσιαλιστικὴ κοινωνία, σὲ ἀντίθεση μὲ μιὰ φιλελεύθερη καπιταλιστικὴ κοινωνία, θέτει τὴν εὐθύνη καὶ τὸ καθῆκον πρὸς τοὺς συμπολῖτες μπροστὰ ἀπὸ τὸν ἐγωισμὸ καὶ τὸν ἡδονισμό. (Και Μουρος)

Lawagetas

Νίκησε ή έχασε τελικά η Δημοκρατία;

 Καμία δημοκρατία σήμερα δεν έχασε, αντιθέτως έδειξε το συγκεντρωτικό πρόσωπο του φιλελευθερισμού, για όποιον μελετά ιστορία τα ίδια έκαναν και οι κυβερνήσεις το 1887 προκειμένου να ενισχυθεί ο δικομματισμός όπου εν τέλει τα κόμματα του τρικουπισμού η του Κουμουνδούρου κατάφεραν να απορροφήσουν σοσιαλιστές και εθνικά ριζοσπαστικούς πολιτικούς. Σήμερα αντιθετως επιβαιβεωνεται ο Καραγάτσης ο οποίος έγραφε πως ''η αθηναϊκή δημοκρατία ήταν μια κοινωνία μειοψηφίας που διαφέντευε μια πλειοψηφία''. Επίσης ο Περικλής ήταν αυτός που όταν είδε πως τα συμφέροντα της Αθήνας δεν εκφράζονται από την αριστοκρατική Σάμο πήγε και την κατέλαβε στο όνομα της δημοκρατίας προκειμένου να κυριεύσει η αθηναϊκή ναυσιπλοΐα στο Αιγαίο. 

 Μην στέκεστε στο πολίτευμα, εντάσσεται στα πλαίσια μιας πολιτικής επικοινωνίας το διακύβευμα είναι πως το καλοκαίρι έρχεται η προδοσία του Αιγαίου γιατί το ΝΆΤΟ επεκτείνετε άρα με εθνικιστική αντιπολίτευση κάτι τέτοιο θα είναι δύσκολο να περάσει και αν περάσει θα υπάρξει πρώτα αντίδραση. Η Δύση λοιπόν ξέρει πως με μια Τουρκία στην αγκαλιά της εξασφαλίζει την ηγεμονία της στην Μεσόγειο μέσα από την αναπτυσσόμενη Τουρκία. 

  Η Ελλάδα δυστυχώς δεν είναι μια κανονική χώρα πάρα μια επαρχία της παρηκμασμένης Δύσης, όπου οι παλιοί εθνοσωτήρες εκσυγχρονιστές φόρεσαν την μάσκα του προοδευτικού ξεπουλώντας την πατρίδα. Συνεπώς σε  μια απελπισία του συστήματος δεν ψηφίζεις το λιγότερο κακό γιατί δεν υπάρχει.

 Ψηφίζοντας ΣΥΡΙΖΑ ψηφίζεις την νομιμοποίηση της προδοσίας της Μακεδονίας, ενώ ταυτόχρονα ενισχύεις την συγκυβέρνηση που θα προκύψει με την ΝΔ διότι ο Τσίπρας θα δώσει ψήφο εμπιστοσύνης στην οποία συγκυβέρνηση συμμετέχοντας και ο ίδιος. Γι' αυτό λοιπόν η ψήφος σε προδότες που θα συνταυτιστούν με τους προδότες του Αιγαίου είναι έγκλημα, εν συνεχεία αυτό που πρέπει να γίνει κατανοητό είναι πως σε μία φάση μεταβατική για την Ελλάδα το διακύβευμα δεν είναι η κυβέρνηση αλλά η εξουσία και η εξουσία δεν ανήκει στο έθνος αλλά στους ξένους πιστωτές οι οποίοι μας θυσιάζουν στην Τουρκία προκειμένου να κλείσουν κάθε πόρτα της Ευρασίας στην βαλκανική. Για άλλη μια φορά η Ελλάδα ματώνει για χάρη των ξένων και για άλλη μια φορά αποδεικνύετε πως οι πολιτικοί είναι πατριώτες φτάνει να το θέλουν και τα αφεντικά τους.

Τάσος Σοφούλης